De winter

 De winter,...

in tegenstelling tot de levendige omhelzing van de zomer,
vraagt ​​om een ​​ander soort overgave.
Het fluistert een oproep om je terug te trekken,
om het lawaai van de wereld af te schudden
en de stilte van introspectie te omarmen.

Net als de bomen die kaal staan,
met hun takken die naar de hemel reiken,
moeten ook wij de behoefte om te bloeien, te floreren loslaten
en in plaats daarvan troost vinden
in de grimmige schoonheid van het seizoen.
De winter is een smeltkroes, een tijd voor transformatie,
waar het leven, net als de sluimerende zaden onder de vorst,
geduldig wacht op de belofte van de lente.

Laten we het voorbeeld van de natuur volgen
en het rustige tempo, de rustige momenten van reflectie
en de diepe, herstellende slaap die de winter biedt, omarmen.
Want in de stilte van dit seizoen vinden we geen leegte,
maar een ruimte voor vernieuwing,
een kans om onze ziel te vullen en tevoorschijn te komen,
met de eerste ademtocht van de lente, herboren en gerevitaliseerd.