Apple Cider Vinegar (TV Mini Series 2025) Review

 De serie volgt Belle Gibson terwijl ze fraude pleegt door te doen alsof ze kanker heeft om alternatieve geneeswijzen te promoten . Gibson lanceert een recepten-app en een kookboek voor welzijn, maar al snel komen haar leugens aan het licht.

Alle waargebeurde verhalen kennen verschillende versies, afhankelijk van de verteller. Appelciderazijn vermeldt aan het begin van elke aflevering duidelijk dat bepaalde personages en gebeurtenissen zijn veranderd of verzonnen. En alles wat waar is in deze serie, werd het best verteld op deze provocerende manier. Dit verhaal herinnert eraan hoe sommige oplichters worden gedreven door de behoefte aan erkenning en hebzucht, maar ook door diepgewortelde trauma's en psychische aandoeningen. Fantastisch scenario en montage. De personages zijn netelig en overtuigend. Dit aangrijpende verhaal gaat over bedrog, waanideeën, wanhoop, relaties en hoop. Het komt hard aan en laat je achter met een zure nasmaak.
Het verhaal kruist drie hoofdkoppels: Belle en haar codependente partner Clive; Milla, een fictieve social media influencer/kankerbestrijder en haar vriendin/zakenpartner/klokkenluider Chanelle; en Lucy, een andere fictieve kankerpatiënt die zich laat beïnvloeden door de ideeën van Milla en Belle, tot ontsteltenis van haar journalistieke partner Justin. Milla vertegenwoordigt de misleide socialmediatypes die deskundig advies afwijzen waar ze het niet mee eens zijn en zichzelf en anderen uiteindelijk voor de gek houden in een poging hun cognitieve dissonantie te minimaliseren. Lucy vertegenwoordigt degenen die ten prooi vallen aan types zoals Milla en Belle omdat ze met absolute wanhoop worden geconfronteerd en zich wanhopig vastklampen aan hoop.
De serie onderzoekt de oorsprong van Belles persoonlijkheidsstoornis als een combinatie van aangeboren kwetsbaarheden en omgevingsfactoren, waaronder haar afwijzende en egoïstische moeder, wat waarschijnlijk niet ver van de waarheid ligt. Mensen worden niet geboren met narcistische en antisociale persoonlijkheidsstoornissen, waar Belle Gibson hoogstwaarschijnlijk wel voor in aanmerking zou komen. Mensen zoals zij geloven vaak de leugens die ze zichzelf vertellen om te ontsnappen aan de ondraaglijke schaamte die ze voelen als gevolg van hun opvoeding en daden, en zijn zich meestal niet bewust van hun schaamte.
ACV is een doordachte analyse van wanhoop en hoop, van opportunisten en hun onbewuste prooi, van gebroken kinderen en hun disfunctionele jeugd, van anekdotisch bewijs versus wetenschappelijke redeneringen, voortgekomen uit jarenlange, intensieve studie en specialistische training. Toch had de film baat kunnen hebben bij een scherpere montage en een scherper verhaal; zes afleveringen van elk een uur leken te lang. Maar de soundtrack is wel geweldig.
Acteren: Kaitlyn Dever (Belle Gibson) excelleerde in deze rol. Ze bewees een uitstekende actrice te zijn. De machtshonger, woede en wanhoop worden zo slim neergezet dat het overweldigend is. De rest van de cast was ook uitstekend. Ik was vooral dol op Alycia Debnam-Carey (Milla Blake), Ashley Zukerman (Clive) en Tilda Cobham-Hervey (Lucy).
Regie: Wat de regisseur betreft, Jeffrey Walker heeft niets anders dan fantastisch werk geleverd. Hij houdt je de hele tijd geboeid en op het puntje van je stoel. De meeste scènes zijn krachtig, inclusief de close-ups van Belle Gibson en de scènes waarin je tegen de camera praat. Ik vond het ook geweldig dat elk personage zichzelf aan de kijkers presenteert en zijn eigen verhaal vertelt, wat me een beetje deed denken aan Why Women Kill (seizoen 1), waar ik ook van hield.
Verhaal: het verhaal op zich is al zo krachtig. Het behandelt niet alleen de honger naar macht en roem in de moderne samenleving, maar laat ook de toenemende kapitalistische invloed op het dagelijks leven van mensen zien en hoe dit leidt tot totale wanhoop en ontmenselijking.
Conclusie: Ik vond de serie geweldig en kan hem zeker aanbevelen.