The Commoner Review

 Negen lange jaren strijden kroonprins Harald en de gewone burger Sonja Haraldsen voor het recht om te trouwen, maar de keuze is niet aan hen. De grondwet bepaalt dat een prins niet mag trouwen zonder toestemming van de koning. Als Harald een vrouw kiest zonder koninklijke bloede, dreigt de Noorse monarchie in te storten. Harald en Sonja staan ​​samen sterk en trotseren de regering, de pers en het Noorse volk – allemaal uit liefde.

Een doordachte, sombere serie over het waargebeurde verhaal van een geheime liefde tussen de Noorse kroonprins Harald en een gewoon meisje uit de buitenwijken, die zich afspeelt in de strenge jaren 50 en 60. Niets zoals The Crown, maar schrijfster en regisseur Vibeke Idsøe vertelt het verhaal met ingehoudenheid en respect, waarbij ze de kijker langzaam meeneemt door de hoofdpersonages en hun dilemma's te leren kennen. De perfectie van deze serie zit in de casting: de acteurs sluiten niet alleen aan bij de fysieke verschijning van de personages, maar leveren ook overtuigende, oprechte acteerprestaties. 
Er is nauwelijks iets in deze serie dat niet is bevestigd door bronnen dicht bij de gebeurtenissen. Of het nu gaat om politieke autobiografieën, officiële biografieën van het koningshuis of persartikelen, foto's of tv-beelden, deze serie neemt geen shortcuts en geeft zichzelf geen creatieve vrijheid voor dramatische doeleinden, maar vertelt het verhaal zoals het was. De vier hoofdrolspelers, het echtpaar en hun ouders, leveren een formidabele prestatie door de vele pijnlijke dilemma's te verbeelden die de mensen die ze portretteren gevoeld en ervaren moeten hebben. Maar doen dat met uiterlijk en lichaamstaal, en vervallen nooit in theatrale uitbarstingen en overdreven drama.
Ook het echtpaar, gespeeld door Sindre Strand Offerdal en Gina Bernhoft Gørvell, toont hun groeiende liefde voor en toewijding aan elkaar grotendeels door middel van uiterlijk en gelukkige glimlachen. Hierdoor komt hun relatie zeer oprecht over.
Even subtiel en goed brengen Anneke von der Lippe en Anders Baasmo de zorgen en kwellingen van twee ouders die zich zorgen maken over hun kinderen, en hoe de liefde tussen hen zowel hun eigen toekomst als die van hun gezin kan beïnvloeden.
Anders Baasmo, ondanks de beperkte gelaatstrekken, vertolkt de voormalige koning Olav buitengewoon goed, zowel qua stem, gedrag als persoonlijkheid. Zowel de plotselinge woede-uitbarstingen als de warme en zorgzame vaderfiguur zijn herkenbaar voor wie zich wijlen koning Olav herinnert.
Het script met dialogen werpt ook duidelijk licht op de mate waarin de eerdere gebeurtenissen rond Edward en Mrs. Simpson de gebeurtenissen niet in het voordeel van het jonge Noorse stel beïnvloedden.
De bijrollen spelen ook uitstekend werk, en het decor, de locaties, de kostuums en de rekwisieten zijn eveneens uiterst authentiek. Vooral een scène die schijnbaar aan boord van het koninklijke jacht is gefilmd, zou je kunnen doen geloven dat het daadwerkelijk aan boord van het jacht is opgenomen. Hetzelfde geldt voor de toon en de woordkeuze in de dialogen. Beide zeer authentiek voor die periode in de high society van Noorwegen.
Geluid, belichting en film zijn eveneens uitstekend, en de montage behoudt het trage, realistische gevoel, zonder scènes zo lang te rekken dat ze saai worden.
Al met al een briljante serie waarvan ik hoop dat die de komende jaren een vervolg krijgt, mits ze dezelfde respectvolle integriteit behoudt en zich aan de bekende feiten houdt, en niet afdwaalt in overdreven fictie om het verhaal op te leuken. Maar vergelijk in plaats daarvan misschien de liefde en het respect voor individualiteit die de Noorse koninklijke familie, en hen aan de harten van de Noren, heeft verbonden met de Britse koninklijke familie. Waar de focus op plicht en uiterlijk heeft geleid tot een aantal zeer ongelukkige ontwikkelingen en gebeurtenissen, die zowel de koninklijke familie als het Britse volk meer verdeeld dan verenigd hebben.
Wat als prinses Margateth haar kapitein Townsend had gekregen, of Charles had gedaan wat Harald deed? Misschien had zelfs Andrew zijn Koo Stark gekregen?
Eén ding is zeker: de Noorse koninklijke familie is sterk geworden als eenheid en met het Noorse volk, ondanks enkele zeer kleurrijke toevoegingen, dankzij de liefde en de ervaring van Harald en Sonja's worsteling om elkaar te verenigen. Ze sluiten niemand uit, want ze weten hoe het voelt om buitengesloten te worden. In het Verenigd Koninkrijk is het tegenovergestelde gebeurd.
Een prachtige serie die ik in de Engelse taal heb kunnen kijken en ik heb er van genoten, zo mooi een aanrader deze serie.