Het is een rouwproces
Het is een rouwproces, een rouwproces heeft veel fases, daar moeten we helaas doorheen... soms is het één stap voorwaarts en vervolgens weer twee stappen terug...
Het heeft bij mij zeker zes jaar geduurd voordat ik weer enigzins uit m'n diepe put kwam, inmiddels is het bijna tien jaar geleden de breuk.Iedereen moet er op z'n eigen tempo doorheen, zoek vooral contact met lotgenoten, praten, er over schrijven maar vooral lotgenoten helpt... helpt echt.
Zoek afleiding ook heb je er totaal geen zin in, ik zat ook het liefst thuis op de bank, ben toch dingen gaan doen, het allereerste was mij zelf een paar flinke schoppen onder de kont geven, dat hielp en ben toen met flinke tegenzin weer dingen gaan ondernemen. DÓEN is een werkwoord, je moet er wel wat voor doen maar op een gegeven moment zul je merken dat het helpt... zo raak je langzaam op de weg omhoog...
Er blijven altijd momenten, zal nooit weg zijn, maar de momenten duren korter, komen minder vaak en je voelt weer IK LEEF!
We moeten leren om er MEE te leven, plekjes geven, achter me laten, loslaten heeft bij mij niet gewerkt.
Het mag er zijn, ik mag wel weer leven van mezelf.
De eerste stappen zijn het zwaarst en t allermoeilijkst maar quess what... daarna wordt het makkelijker, écht ik spreek uit eigen ervaring!
Reacties
Een reactie posten