Waar ik tegenaan loop

 Waar ik tegenaan loop, is dit; net als bij een afgewezen vriend of vriendin, blijf ik denken dat als ik maar het juiste zeg, ze zich zullen realiseren wat ze doen en zullen veranderen.

Als ik ze achterna blijf zitten, in de hoop dat ene juiste woord te zeggen, blijf ik in deze vicieuze cirkel gevangen.

Heb het moeilijk gevonden om de realiteit te accepteren en nóg moeilijker om te accepteren dat het niet per se iets is wat ik wel of niet heb gedaan zou hebben.

Misschien moet ik mezelf voortaan identificeren als de persoon die voorheen bekend stond als Mama.