Ik stond gisteravond bij je bed

 Ik stond gisteravond bij je bed; Ik kwam een ​​kijkje nemen.

Ik kon zien dat je huilde; je vond het moeilijk om de slaap te vatten.
Ik sprak zachtjes tegen je terwijl je een traan wegveegde,
"Ik ben het, ik heb je niet verlaten, het gaat goed, ik ben in orde, ik ben hier."

Ik was dicht bij je bij het ontbijt, ik zag je de thee inschenken,
Je dacht aan de vele dingen en herinneringen aan mij.

Ik was vandaag bij je in de winkels; je armen deden pijn.
Ik verlangde ernaar je pakjes aan te nemen, ik wou dat ik meer kon doen.

Ik was vandaag bij je bij mijn graf; je verzorgt het met zoveel zorg.
Ik wil je geruststellen, dat ik daar niet lig.

Ik liep met je mee naar het huis, terwijl je naar je sleutel zocht.
Ik leg zachtjes mijn hand op je; ik glimlachte en zei: "Ik ben het."

Je zag er zo erg moe uit en zonk in een stoel.
Ik heb zo mijn best gedaan om je te laten weten dat ik daar stond.

Het is voor mij mogelijk om elke dag zo dicht bij je te zijn.
Om je met zekerheid te zeggen: "Ik ben nooit weggegaan."

Je zat daar heel stil, glimlachte toen, ik denk dat je het wist...
in de stilte van die avond was ik heel dicht bij je.

De dag is voorbij... Ik lach en zie je gapen
en zeg "welterusten, God zegene, ik zie je morgenvroeg."

En wanneer de tijd rijp is voor jou om de korte kloof te overbruggen, zal ik naar je toe rennen om je te begroeten en we zullen naast elkaar staan.

Ik heb je zoveel dingen te laten zien, er is zoveel voor je te zien.
Wees geduldig, leef je reis uit ... kom dan naar huis bij mij.