Het vreet je op

 Het vreet je op...tot je op een punt komt dat je denkt, laat ik dat toe dat ze me kapot van maken?

Heeft lang geduurd maar de knop is nu om .
Ben er het grootste deel van de tijd klaar mee .
Feestdagen en verjaardagen blijven nog een trigger maar zelfs dat wordt minder en korter dat ik daar last van heb. Dat zal altijd wel blijven maar in de regel leef ik nu heel wat rustiger, met echte vrienden om mij heen, ook veel gezelliger.
Dit wens ik iedereen toe, als je in het begin van het verstotings proces zit kun je je dit niet eens voorstellen, maar hoop voor alle blog lezers dat jullie ook deze rust gaan ervaren.
Je gaat eerst door een diep dal... om je daarna te realiseren dat het je ook sterker heeft gemaakt, sterkte met dit o zo pijnlijk proces, blijf je voorhouden dat er ooit ècht weer licht aan het eind van de tunnel gaat schijnen!