Soms voel je je eenzaam

 Soms voel je je eenzaam,

niet omdat je alleen bent,
maar omdat niemand je écht begrijpt.

Je woorden komen niet aan.
Je bedoelingen worden verdraaid.
Je liefde lijkt teveel.
Je grenzen te weinig.

En ergens daar,
tussen alles wat je voelt en alles wat je niet kwijt kunt,
ontstaat die eenzame stilte.
Niet leeg, maar vol onverstaanbaar verlangen.

Je gaat twijfelen.
Aan jezelf. Aan je stem.
Aan of jij misschien echt ‘anders’ bent.

Maar weet dit:
er is niets mis met je.
Je voelt gewoon dieper.
Je ziet verder.
Je hoort wat anderen nog niet durven toe te laten.

En ja, dat is eenzaam.
Tot je op een dag iemand tegenkomt die zegt:
“Ik voel het ook zo.”

Tot dan…
blijf jezelf.
Dat is de enige manier waarop je de juiste mensen zult vinden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster