Lieve allen

 Lieve allen,

Er was een tijd dat ik dacht: “Dit komt nooit meer goed.”
Het verdriet, de afstand, de leegte — het was allesoverheersend.
Maar de tijd, het leven, en soms ook het toeval brengen beweging, zelfs als alles stil lijkt te staan.

Vandaag wil ik jullie geen verhaal vertellen,
maar wel dit zeggen: herstel is mogelijk.
Soms op een manier die je nooit had verwacht,
soms heel klein, aarzelend, broos —
maar ook dat is een begin.

Voor iedereen die nog wacht, die nog hoopt,
of het juist even niet meer kan:
ik zie jullie.
Ik weet hoe zwaar het is.
En ik wil zachtjes fluisteren:
verandering is mogelijk.
Zelfs als je het niet meer voor mogelijk hield.

Blijf zorg dragen voor je hart.
Laat de liefde voor je kind of kleinkind niet verharden tot alleen maar pijn.
Ze hoort ook zacht te mogen zijn.

Met verbonden groet,
– Een lotgenoot