Onze kinderen

 Onze kinderen...

deze kleine stukjes van onszelf die te snel opgroeien,
die onze levens vullen met gelach, chaos, liefde en betekenis.

Niets evenaart de schoonheid van hun glimlach,
van hen horen zeggen "ik hou van je" met hun onhandige woorden,
of hun armen om onze nek voelen slaan.

Zij zijn het mooiste dat het leven ons heeft kunnen geven,
een kwetsbaar, kostbaar geschenk dat we met heel ons hart beschermen.
Ze leren ons geduld, tederheid, moed,
en vooral wat het betekent om onvoorwaardelijk lief te hebben.

Hun geluk wordt het onze,
hun verdriet gaat door ons heen alsof het van ons is...
Want een ouder leeft diep van binnen nooit helemaal voor zichzelf.

Onze kinderen zullen altijd onze grootste schat zijn,
en de liefde die we voor hen voelen zal nooit eindigen. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster