Hier is een natuurlijkere en emotioneel sterkere versie

 Hier is een natuurlijkere en emotioneel sterkere versie:

HET VALSE ZELF: JE HELE LEVEN DE ROL SPELEN DIE ANDEREN JE HEBBEN TOEGEWEZEN

Wanneer je opgroeit in een omgeving waarin liefde en goedkeuring afhankelijk lijken van je gedrag, leer je jezelf vaak aan te passen. Misschien werd je de brave, sterke, verantwoordelijke of vredestichter van het gezin.

Na verloop van tijd kan die rol zo vertrouwd worden dat je vergeet te vragen:

Wie ben ik wanneer ik niet langer hoef te zijn wie anderen van mij verwachten?

Je leert misschien je verdriet, boosheid en behoeften te verbergen omdat je hebt ervaren dat je gevoelens problemen konden veroorzaken. Je wordt goed in het aanvoelen van wat anderen nodig hebben, maar raakt steeds verder verwijderd van wat jij zelf nodig hebt.

Een zogenoemd „vals zelf” kan een beschermingsmechanisme zijn dat ontstaat door langdurige aanpassing. Dat betekent niet dat je persoonlijkheid nep is. Het kan betekenen dat delen van jezelf nooit de ruimte hebben gekregen om vrij te ontwikkelen.

Herstel betekent niet dat je iemand anders moet worden. Het betekent dat je langzaam ontdekt wie je bent wanneer je niet langer een bepaalde rol hoeft te spelen om liefde, goedkeuring of veiligheid te verdienen.

Je hoeft geen rol meer te spelen om waardevol te zijn. Je mag gewoon jezelf zijn.