Bomen Boodschap

 Wat is in balans, lief mens, en wat niet? Waar voel je dat er druk op je gelegd wordt vanuit leegte, vanuit het idee dat jij daarin iets te doen hebt voor de ander? Waarin voel je dat er geen gelijkheid is en geen wederkerigheid vanuit onvoorwaardelijkheid? Want balans is zo essentieel. En het gaat niet om evenveel geven als ontvangen, maar dat er een stroom is die klopt. Die niet gestuurd wordt vanuit onvervuld verlangen, maar die komt vanuit het hart. Moeiteloos, zonder iets te geven of te nemen. Een stroom die we aan beide kanten goed kennen en waar we ook zelf iets in te doen hebben. Want waar haken we nog aan vanuit de behoeftigheid van overleving? En waar stroomt het vanuit leven, dat weet dat er geen oordeel is, geen dualiteit, maar waar het simpelweg gewoon is.

Steeds meer mag je ontdekken wat het is om vanuit een gezonde basis de verbindingen te hebben. Met jezelf en met de wereld buiten je. Waar neem je nog de verhalen mee en waar laat je ze voor wat het is? Het zijn vragen die bij dit thema horen, omdat het hier vooral gaat over wat je nog doet vanuit het bekende stuk. Waarin je steeds weer kiest voor wat je kent, maar niet per se voedend is, en wat mag je anders doen. Om daar meer zicht op te krijgen, lijkt het of er in deze periode juist meer vanuit het stuk komt waarin de ander veel van je vraagt vanuit behoeftigheid. Maar in werkelijkheid was het altijd al zo, maar heb je dat altijd als normaal gezien. Maar nu er zo’n grote verandering gaande is geweest – en nog steeds – in jou, merk je het meer op. Je merkt dat er gewoon geen ruimte meer is voor deze stroming. Dat je er ook geen ruimte meer voor wíl maken, en dat het echt een andere richting op mag gaan. En dat is ook wat je gaat doen. Je zal de aankomende periode daarin grote beslissingen gaan maken. In eerste instantie intern. Waarin je met zachtheid en compassie voor en naar jezelf de deur gaat sluiten voor dat wat je altijd zo gewend bent geweest, zodat je de ruimte krijgt om een andere route te wandelen. Eentje met meer lichtheid, samenwerking. Niet meer trekken of leunen. Maar samen. Niet meer één waarin er steeds naar je gewezen wordt als er niet genoeg ruimte lijkt te zijn, maar samen. Ieder vanuit zijn eigen stevigheid. Samen zal een hele andere betekenis krijgen vanuit dat stuk en je zult merken hoe voedend het is wanneer het niet meer alleen maar vanuit jou hoeft te komen.