Je hebt jarenlang jezelf kleiner gemaakt

 Je hebt jarenlang jezelf kleiner gemaakt. Je verontschuldigde je voor het innemen van ruimte. Je wrong jezelf in onzinnige vormen om de vrede te bewaren. En toen veranderde er iets.

Welkom in de Rubedo-fase. En nee, de verstoter in je leven zal hier absoluut niet blij mee zijn.

## Wacht, wat is Rubedo eigenlijk?

Rubedo is een term uit de alchemie. Het beschrijft de laatste fase van een lang, pijnlijk transformatieproces. Het deel waarin ruw materiaal goud wordt.

Voor een empath betekent het dit: je bent gebroken, opgebrand en tot het uiterste gedreven. En in plaats van te verdwijnen, ben je teruggekomen als iets waar de verstoter nooit rekening mee had gehouden.

Jezelf. Volledig. Zonder excuses.

En dat? Dat is angstaanjagend voor iemand die zijn hele operatie heeft gebouwd op jouw zelfvertwijfel.

## Je bent niet langer voorspelbaar

Dit is wat verstoters zo aantrekkelijk vinden aan empaths: je bent doorgrondbaar. Je geeft diep om anderen, je reageert emotioneel en je bent er zeker van dat je uiteindelijk zult zwichten.

"Je bent zo gevoelig."

"Waarom moet je altijd van alles een drama maken?"

"Ik maakte maar een grapje. Je kunt geen grapje verdragen."

Die opmerkingen werkten omdat je ze internaliseerde. Je stelde jezelf vragen voordat je hen vragen stelde. Dat was het hele spel.

Maar een empathisch persoon in de Rubedo-fase heeft al in de puinhoop gezeten en begrepen wat er is gebeurd. Je reageert niet langer vanuit een gekwetste plek. Je reageert vanuit een heldere plek. En de verstoter heeft daar absoluut geen draaiboek voor.

## Je weet elke zet voordat ze hem zetten

Je hebt de cyclus zo vaak gezien dat je er een handleiding voor zou kunnen schrijven. De lovebombing, de langzame terugtrekking, het gaslighten, het schuldgevoel, de dreiging met afwijzing, de plotselinge warmte wanneer je je begint terug te trekken.

Je kent het. Alles.

Dus wanneer ze het nu proberen, gebeurt er iets anders. In plaats van halsoverkop dingen te proberen recht te zetten of hun goedkeuring terug te winnen, kijk je gewoon toe. Kalm. Bijna roerloos.

Niets brengt een verstoter sneller van zijn stuk dan iemand die niet van zijn stuk gebracht wordt. Ze hebben jouw reactie nodig. Het is de brandstof. Zonder die reactie loopt de hele machine vast.

Klinkt dat bekend? Die innerlijke rust die je hebt gevonden, die voorheen pure chaos was? Dat is de Rubedo-fase.

## De empathie is niet verdwenen

Hier is het deel dat mensen verkeerd begrijpen. Een empathisch persoon in de Rubedo-fase is niet koud. Je bent geen narcist geworden. Je bent je vermogen om met anderen mee te voelen niet kwijtgeraakt.

Wat je wel bent kwijtgeraakt, is de dwang om je verantwoordelijk te voelen voor het emotionele comfort van de verstoter ten koste van je eigen comfort.

Dat is iets heel anders.

Je ziet de verstoter nu duidelijk, je ziet de angst onder de controle, de leegte onder het toneelspel, en toch kies je ervoor om jezelf niet volledig in te zetten om het op te lossen. Die combinatie van diepgaand begrip en duidelijke grenzen is iets wat een verstoter echt niet kan manipuleren. Er is geen trucje.

## Waarom dit je zo formidabel maakt

Een verstoter kan woede verdragen. Sterker nog, ze vinden het fijn. Ze kunnen tranen, schuldgevoel, smeekbeden en de stilte die voortkomt uit pijn verdragen.

Wat ze niet aankunnen, is iemand die hen volledig ziet, compassie voelt voor de schade die hen zo heeft gemaakt, en toch nee zegt.

Nee tegen het drama. Nee tegen de vicieuze cirkel. Nee tegen de plek waar ze alles dumpen wat ze nooit in zichzelf onder ogen willen zien.

"Ik doe dit niet met jou." Zachtjes gezegd. Duidelijk gezegd. Zonder te trillen.

Die zin, van een empathisch persoon die door het vuur is gegaan en er sterker uit is gekomen, komt anders aan dan wat dan ook. Omdat ze weten dat je het meent.

En ze weten dat ze je niet van gedachten kunnen laten veranderen.

Je hebt dit verdiend.
Na elke zware dag ervan.

Bron onbekend

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster