Mijn leven

 Mijn leven, mijn verleden, die rugzak die ik draag. Het zijn de vele verhalen die mij hebben gevormd.

Ze zitten in mijn hart, ze staan op mijn gelaat, jij hoort ze misschien in mijn stem, wanneer jij even met mij praat.
Dat geeft ook niet, het is zo.
Het is waar ik mij in herken.
Ik zou jou enkel willen vragen, neem mij zoals ik ben, met mijn lach, en soms ook een traan.
Mijn vreugde en verdriet, misschien zal ik het ooit delen, met jouw.
Rijk is de mens, die leeft met rust in het hoofd en liefde in het hart.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster