Tussen de ruïnes

 Tussen de ruïnes

Rouw veegt
zoveel weg van wie we vroeger waren.
Het is heftig en meedogenloos,
en in zijn kielzog
is het vertrouwde landschap van ons leven
onherkenbaar.

De persoon die we waren,
onze routines,
ons gevoel van zingeving en erbij horen,
beginnen te verdwijnen.

Wat ooit stabiel was,
beweegt nu,
wat ooit zinvol was,
voelt nu ondoorgrondelijk.

Rouw hervormt ons,
herdefinieert de kaart van onze dagen,
en dwingt ons te leren
hoe we opnieuw moeten leven
in een wereld die niet meer past
zoals die ooit was.

Het geeft niet terug
wat het kost,
maar met de tijd
leren we door de puinhopen heen te komen,
om sporen van liefde te vinden
die nog steeds glinsteren
tussen de ruïnes.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster