Soms geeft het leven je geen waarschuwing
Soms geeft het leven je geen waarschuwing.
Op een dag word je wakker en het is weg.
Het gelach dat het huis vulde, het goedemorgen bericht, de geur van gedeelde koffie.
Alles wat je voor lief neemt, gaat weg zonder geluid te maken.
De laatste blik zonder te weten dat het de laatste was.
De laatste keer dat je dacht "ik vertel het je morgen",
zonder voor te stellen dat morgen niet altijd komt.
Je leert dat het leven meer op een zucht lijkt dan op een weg.
Dat er knuffels zijn die je redden als je niet eens weet hoe verder moet.
En dat er mensen zijn die, zelfs als ze vertrekken, blijven.
In een lied, in een geur, in een foto waar je niet meer naar kan kijken.
En ja het doet pijn.
Het doet zo'n pijn dat het voelt alsof je lucht mist.
Maar het leert je ook.
Het leert je dat liefde de grootste daad van moed was, is en altijd zal blijven.
Want hoewel alles schudt,
Ook al breek je,
je zou het allemaal herbeleven voor nog een seconde daarvan.
Dat was thuis.
Dat is nog steeds liefde, ook al is het weg.
Reacties
Een reactie posten