Laat de nacht het maar overnemen

 Laat de nacht het maar overnemen

Vandaag heeft z’n strepen al gezet.
Soms recht, soms scheef,
maar altijd echt.

Misschien heb je gelachen,
misschien wat gezwegen.
Misschien heb je iets gelaten
wat je eigenlijk wou zeggen.
Dat is oké.

De ziel loopt niet op schema.
Die tikt op z’n eigen klok.

Dus nu, voor je je hoofd neerlegt:
adem zachtjes uit,
en laat de rest maar even vallen.
Geen filter, geen masker, geen gedoe.
Gewoon jij,
in stilte gedragen door iets groters.

Je hoeft niets op te lossen vannacht.
Alleen maar te rusten
in wie je bent geworden vandaag.