Dromen Boodschap

 Ik ga slapen, ik ben moe.

Sluit mijn beide ogen toe.
Heere houdt ook deze nacht,
over mijn getrouwe de wacht.

En terwijl de stilte van de nacht zich neerlegt,
wordt het duidelijk hoe kwetsbaar een mens is
wanneer hij alles loslaat en zich overgeeft aan de slaap.
In dat loslaten schuilt geen verlies,
maar een diepe belofte:
dat er Iets is dat groter is dan wijzelf,
dat waakt wanneer wij rusten.

De nacht leert ons vertrouwen.
Niet omdat wij alles begrijpen,
maar omdat wij het even mogen laten zijn.
De dromen nemen ons mee,
het lichaam vindt herstel,
en de ziel ademt ruimte.

Zo wordt de slaap een oefening in overgave:
een stille erkenning dat wij niet alles hoeven te dragen,
dat er een kracht is die het donker licht maakt
en ons de ochtend weer zal brengen.