Dromen Boodschap

 Ik heb gewandeld langs wegen die krommer waren dan mijn wil,

en ik heb gezwegen waar ik had moeten spreken,
maar ergens tussen zonsopgang en spijt
vond ik iets wat groter was dan ik.

De stilte leerde mij meer dan het lawaai van de wereld.
En het licht — niet dat van de zon, maar van binnenin —
scheen door de barsten van mijn eigen fouten.

Ik heb geen heiligen gezien, maar wel mensen
die hun fouten omarmen als leermeesters.
En ik heb begrepen:
je hoeft geen vleugels te hebben om een engel te zijn
voor iemand die gevallen is.

Dus als jij moe bent van het zoeken,
leg je hoofd even neer.
De weg loopt niet weg.
En wie wandelt met zijn hart,
komt altijd thuis.