Weet je waarom

 Weet je waarom we de plaatsen waar we eten "restaurant" noemen?

In 1765 opende een herbergier genaamd Dossier Boulanger een restaurant in Parijs. Bij de ingang hing hij een bord waarop in het Latijn te lezen was:
"Kom naar mij, uw maag labatis en ego restaurabo vos."
Weinig Parijzenaars van die tijd konden Frans lezen, laat staan Latijn. Maar degenen die Boulanger's boodschap konden begrijpen, wisten dat het betekende:
"Kom naar mij, jullie die een vermoeide maag hebben, en ik zal jullie herstellen."
Deze paar woorden waren zo'n succes dat destijds alle eetgelegenheden "restaurants" werden genoemd.
Naast de heerlijke gastronomie die al snel de faam van heel Frankrijk zou worden, verrukte Boulanger zijn gasten met desserts die hij zelf maakte. Zijn banketbakkerij was zo beroemd dat we, bij uitbreiding, bakkerijen naar hun uitvinder begonnen te noemen. Zo is Boulanger ook de oorsprong van de naam "boulangeries" in Frankrijk.
Al snel werd het woord "restaurant" wijdverspreid, en de meest prestigieuze chefs, die tot dan toe exclusief voor adellijke families, koningen of ministers werkten, openden hun eigen etablissementen of werden ingehuurd door een nieuw type ondernemers: de "restaurateurs".
De term "restaurant" stak in 1794 de Atlantische Oceaan over, geïntroduceerd in de Verenigde Staten door Jean Baptiste Gilbert Paypalt, een Franse vluchteling die de Revolutie ontvluchtte. Hij opende het eerste Franse restaurant in het land, genaamd Julien's Restorator.
Dit verhaal zit vol curiositeiten, maar een van de mooiste is de missie die restaurantmedewerkers drijft: "de ziel, glimlach en gezondheid" van hun klanten herstellen. Het is een nobele, kostbare missie, een afdruk van vrijgevigheid.
Heb je ooit nagedacht over het belang van een kok in een restaurant, een kok in een kleine herberg of een geduldige ober die je aarzeling verwelkomt bij het kiezen van je maaltijd?
We spelen allemaal op onze eigen manier een essentiële rol. Als we ons realiseren welke diepe impact ons werk heeft op ons collectieve welzijn, begrijpen we dat elke taak, hoe bescheiden ook, bijdraagt aan een geheel.
Een beveiliger, conciërge, receptionist, callcenteroperator... Ongeacht het beroep: wat herstel jij? Wie help je? Welke goedheid, welke vreugde, welke sereniteit bied je aan anderen?
Dit zou de grote vraag moeten zijn die elke baan leidt.