Ik ben geen oma van

 Ik ben geen oma van….

Ik ben geen moeder van…
Maar toch volg ik deze pagina, want ik ben een zusje en schoonzusje van…
En een tante van 2 lieve nichtjes die ik ontzettend mis. Zoals ook mijn ouders hun kleindochters missen. En daarom volg ik deze pagina. Voor mijn ouders en mezelf, om herkenning te vinden.
Andere oma’s die hetzelfde leed voelen als mijn moeder. Het leed wat ik zie. Zo intens verdrietig.

Mijn broer is een narcist. Dat kwartje viel bij mij veel eerder dan bij mijn ouders. Niet meteen de benaming narcist, die term kenden we pas laat.
Ik had een hele goede band met mn broer, maar merkte als kind wel dat er rondom hem veel probleempjes waren. Mijn moeder reed stad en land met hem af naar hulpverlening. Tot 3 jaar terug hield mijn moeder hem de hand boven het hoofd. Iets wat ik ergens ook kan begrijpen, je houd van je kind en wilt hem niet kwijt raken.
Dat betekende echter wel dat we altijd naar zijn poppen moesten dansen. Tot dat mijn moeder dat 1x niet deed, want haar 40ste huwelijksdag met pap wilden mijn ouders op de dag af (in t weekend) vieren.
Wat toen begon…..
Een lang verhaal kort: Mijn ouders hebben het moeten bekopen met een zware mishandeling. Onverwachts aangevallen.
Zo bizar…
Mijn vader liep hierbij een gebroken rug, gebroken ribben, gebroken middenrif en inwendige bloedingen op.
Mijn moeder een gescheurde spier in de nek/schouder.
Beide lichamelijk voor het leven getekend, laat staan mentaal.
Als je als ouders aangifte moet doen tegen je eigen kind….