Er wordt verteld dat een koning vier echtgenotes had

 Er wordt verteld dat een koning vier echtgenotes had...

Hij hield zielsveel van de vierde en deed alles wat hij kon om haar gelukkig te maken. Wat de derde betreft, hij hield ook van haar, maar hij voelde dat ze hem op een dag voor een andere man zou kunnen verlaten. De tweede was degene tot wie hij zich wendde in moeilijke tijden. Ze luisterde altijd naar hem en bleef aan zijn zijde in tijden van beproeving. Maar de eerste... hij verwaarloosde haar, schonk haar geen aandacht of rechten, hoewel ze diep van hem hield en een essentiële rol speelde in de stabiliteit van zijn koninkrijk.

Toen de koning ernstig ziek werd en de dood voelde naderen, dacht hij:
"Ik heb vier echtgenotes... en ik wil niet alleen het graf ingaan."

Hij vroeg toen aan zijn vierde vrouw:
— Ik heb meer van jou gehouden dan van alle anderen, ik heb al je wensen vervuld... Wil je met me meegaan om me gezelschap te houden in mijn graf?
Ze antwoordde:
— Onmogelijk.
En ze liep weg zonder enige compassie.

Hij riep zijn derde echtgenote:
— Ik heb mijn hele leven van je gehouden... Zal je me vergezellen in mijn graf?
Ze antwoordde:
— Natuurlijk niet! Het leven is mooi... En na jouw dood zal ik met een ander trouwen.

Toen riep hij de tweede:
— Ik heb me altijd tot jou gewend in verdriet, je hebt zoveel voor me opgeofferd... Kom je met me mee?
Ze antwoordde zachtjes:
— Het spijt me... Ik kan die wens niet vervullen. Het enige wat ik kan doen, is je tot aan je graf vergezellen.

De koning was diep bedroefd door de ondankbaarheid van degenen van wie hij zoveel had gehouden.

Toen klonk er een stem, zwak maar oprecht, in de verte:
— Ik zal je vergezellen in je graf... Ik zal bij je zijn, waar je ook heen gaat.
De koning keek op en zag zijn eerste echtgenote, zwak, verwaarloosd, ziek, verzwakt door de jaren van verwaarlozing. Hij betreurde het toen bitter dat hij haar tijdens zijn leven niet had geëerd, en zei met spijt:
— Jij bent degene die ik meer had moeten koesteren dan alle anderen... Als de tijd me werd teruggegeven, zou jij mijn kostbaarste bezit zijn geweest.

De waarheid?

Beste vrienden, we hebben allemaal vier echtgenotes in dit leven:

De vierde: het lichaam.
Hoe goed we er ook voor zorgen, het verlaat ons zodra we sterven.

De derde: de bezittingen en eigendommen.
Ze gaan naar anderen zodra we deze wereld verlaten.

De tweede: de familie en vrienden.
Hoeveel ze ook van ons houden, ze kunnen ons alleen tot aan het graf vergezellen.

De eerste: de goede daden.
Vaak verwaarloosd ten gunste van plezier, geld en relaties, zijn zij het echter die bij ons blijven... tot in het hiernamaals.