Even stilstaan

 Even stilstaan

Vanmorgen was ik met mijn hondje aan het wandelen, voelde ik de frisse lucht op mijn wangen.
De bladeren dwarrelden zacht naar beneden, elk met hun eigen kleur, hun eigen tempo.

Ik bleef even staan om te luisteren naar het ritselen van de bomen, het gezang van een vogel in de verte, het ritme van de natuur dat me zacht uitnodigde om mee te ademen.

In dat moment voelde ik rust.
De natuur herinnerde me eraan dat alles zijn tijd heeft,
en dat het goed is zoals het nu is.

Misschien is dat ook iets voor jou vandaag.
Ga eens naar buiten, al is het maar even.
Voel de wind, hoor de vogels, ruik de aarde.
Laat de natuur je helpen om weer bij jezelf te komen.

Want juist daar, tussen het gewone en het stille, vind je vaak de antwoorden die je niet zocht, maar wel nodig had.