Verwachtingen

 Verwachtingen… Wat een bijzonder iets eigenlijk.

Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef hoeveel verwachtingen er leven tussen mensen.

In relaties. Binnen gezinnen. Vriendschappen. Werk. Zelfs tussen ouders en kinderen.

Soms uitgesproken.
Maar heel vaak ook helemaal niet.

En net daar loopt het vaak mis.
Want hoe kan iemand voldoen aan een verwachting die nooit echt werd uitgesproken?

En hoe vaak verwachten we eigenlijk dat iemand “aanvoelt” wat wij nodig hebben?
Terwijl die andere persoon misschien een totaal andere manier van denken, voelen of liefhebben heeft.

Maar ook andersom… Tot waar mogen mensen iets van mij verwachten?
Mag iemand verwachten dat ik altijd beschikbaar ben? Altijd sterk? Altijd begripvol? Altijd aanwezig? Altijd zorgend? Altijd positief?

En mag ik dan verwachten dat iemand mij begrijpt? Mij ziet? Meevoelt? Mee groeit? Luistert? Emotioneel aanwezig is?

Wanneer worden verwachtingen gezond… en wanneer worden ze een onzichtbare druk?

Ik denk dat de grens ligt bij communicatie. Bij eerlijk durven zeggen: “Dit heb ik nodig.” “Dit kan ik momenteel niet geven.” “Hier ligt mijn grens.” “Hier voel ik me alleen.” “Hier voel ik me gezien.”

Maar dat vraagt kwetsbaarheid. En kwetsbaar zijn blijft moeilijk in een wereld waar veel mensen vooral geleerd hebben om sterk te zijn.

Ik denk ook dat verwachtingen gevaarlijk worden wanneer we ons geluk volledig in handen van iemand anders leggen.
Want niemand kan altijd alles zijn voor een ander. Hoe graag we dat soms ook willen.

Misschien gaat liefde, vriendschap en verbinding uiteindelijk niet over perfect voldoen aan verwachtingen…

Maar over blijven communiceren. Blijven luisteren. Blijven proberen elkaar te begrijpen. En ook durven aanvaarden dat niemand perfect is.

En jullie? Waar worstelen jullie soms mee? Met verwachtingen van anderen? Of verwachtingen die je aan jezelf oplegt?

Voor wie hiermee resoneert:

“Niet elke teleurstelling komt door slechte intenties… soms gewoon door verwachtingen die nooit uitgesproken werden.
Mensen kunnen je gedachten niet lezen. Zeg wat je voelt, voor stilte afstand wordt.”

Ik wens jullie een aangename avond
en voor straks een goede nachtrust.