Zussen zouden elkaar altijd moeten liefhebben

Zussen zouden elkaar altijd moeten liefhebben.
Met hun deugden en gebreken, met hun woede en verzoeningen, met die verbondenheid die in de kindertijd is ontstaan en die de tand des tijds zou moeten doorstaan.
Want een zus is niet alleen de persoon die naast je is opgegroeid... zij is de getuige van jouw verhaal.
Degene die je kinderachtige grillen kent, je eerste valpartijen, je geheimen die nooit thuis zijn onthuld.
Degene die je kent zonder maskers, zonder filters, zonder dat uitleg nodig is.
Zussen zouden elkaar moeten accepteren zonder kwetsende kritiek, zonder oordelen die pijn doen, zonder absurde vergelijkingen.
Ze zouden er moeten zijn in zowel het lachen als het huilen, elkaar bijstaan in zowel zoete als bittere dagen, en elkaar herinneren met een simpel bericht:
"Ik ben er, ik weet dat je bestaat, ik ben blij dat je gezond bent wakker geworden."
Het leven gaat verder, werk en kinderen eisen hun aandacht, partners vragen om tijd, maar zussen zouden geen vreemden moeten worden die alleen een achternaam delen.
Ze zouden geheimen veilig moeten bewaren, zodat er altijd de zekerheid is dat je zonder angst kunt praten.
Ze zouden elkaar van dichtbij moeten kennen, oprecht geïnteresseerd zijn, zodat wanneer de een er niet meer is, er geen verdriet is over wat nooit is gevraagd, over wat nooit is gedeeld.
En vooral zouden ze verenigd moeten blijven... ongeacht roddels, kwaadaardige woorden of mensen die later zijn gekomen.
Want diep van binnen, voorbij de verschillen, zijn zij de gemeenschappelijke wortels, het levende verhaal dat niemand anders kan vertellen.