Stil

 Stil.

Stil worden in een wereld die in brand staat.
Blijft rennen.
Blijft schreeuwen.

Stil zijn in de ruis om ons heen.
Waar we soms niet meer weten
waar het heen gaat,
of wat er nu eigenlijk gevraagd wordt.

En toch, ergens onder dit alles.
Ligt een plek in jezelf.

Een herberg waar liefde nog voelbaar is.
Waar het veilig is en vertrouwd.
Waar warmte je herinnert aan wat er altijd al was.

Daar, in dat stille midden
ben ik, ben jij, zijn wij.
Een.

We staan stil.
Bij wat verloren ging.
Bij namen, gezichten, verhalen.
Bij het gemis dat nooit helemaal verdwijnt.

We dragen het mee, generatie op generatie.
In stilte
In herinnering
In de ruimte die we maken
voor het verdriet dat er mag zijn.

Oog voor elkaar.
Een hand, een gebaar, een luisterend oor.
Stil worden om te horen.
Om te voelen wat misschien niet gevoeld kon worden.

Wat er echt toe doet.

Ieder op zijn eigen kleine stukje aarde.
Misschien vinden we elkaar daar.
In zachtheid.
In liefde.
In waarheid.