Narcisten vermijden vaak mensen die hen echt begrijpen

 Narcisten vermijden vaak mensen die hen echt begrijpen, omdat echte begrip het beeld dat ze van zichzelf hebben opgebouwd, bedreigt. Achter de schijnbaar zelfvertrouwen, de veiligheid en de constante behoefte aan bewondering, is vaak een diepe schaamte die ze niet willen onder ogen zien.

In wezen betekent het begrepen worden niet dat men achter een masker wordt gezien. En dat kan voor een narcist ondraaglijk zijn. Wanneer hun zwakheden, angsten en innerlijke tegenstrijdigheden zichtbaar worden, wordt het valse zelf dat ze hebben gecreëerd om te overleven emotioneel, direct bedreigd. Daarom geven ze de voorkeur aan om zichzelf te omringen met mensen die hen bewonderen en bevestigen, in plaats van te vragen te veel vragen. Mensen met een duidelijke perspectief worden snel ongemakkelijk of zelfs gevaarlijk voor hen.

Schaamte is vaak in het midden van deze mechanisme. Schaamteloosheid, niet goed genoeg zijn. Schaamte, kwetsbaar zijn. Schaamte over hun eigen verleden doet pijn. In plaats van deze innerlijke pijn te erkennen, creëert de narcist een idealiseerde versie van zichzelf - sterker, perfecter en dominant. Dit valse zelf wordt een psychologische bottenroer om hun diepe kwetsbaarheid te verbergen.

Het behouden van deze façade vereist voortdurend controle over hun image en relaties. Iedereen die achter de illusie kan zien, kan worden afgewezen, beoordeeld of manipuleert om de innerlijke balans van de narcist te beschermen. Niet omdat deze mensen te veel begrijpen, maar omdat de waarheid de waarheid brengt naar buiten.

Uiteindelijk bestaat het valse zelf om een kwetsbare identiteit te beschermen. Zolang deze schaamte diep verborgen blijft, zal de narcist blijven wegrennen voor mensen die hen bewonderen en bevestigen, in plaats van te vragen om te veel vragen.