Het einde van een narcist is de bitterste gerechtigheid.

 Het einde van een narcist is de bitterste gerechtigheid.

Op 60, 70 of 80 jaar oud valt de masker eindelijk af. De valse charme vervaagt, de energie is weg, geld en status brengen geen macht meer. Wat overblijft, is de naakt realiteit: een eenzame, bittere persoon die een hele familie heeft vernietigd en zichzelf nog steeds in de spiegel als slachtoffer ziet.
Ze dachten dat ze kinderen grootbrachten. In werkelijkheid wilden ze alleen maar dienaren die voortdurend in angst leven, om hen te teleurstellen.
Maar de tafels draaien: de kinderen zijn nu volwassen. Niemand is meer bang voor hen. De bezoek wordt een vermoeiende plicht, de oproep een pure routine. Niet uit liefde - maar uit medelijden.
Het ergste voor hun zieke ego? Je ziet eindelijk hoe klein ze eigenlijk zijn.
Heb je ooit deze bittere narcisten in hun oude dag ervaren? Laten we het in de reacties bespreken.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster