Je geeft nog één kans

 Je geeft nog één kans… en daarna nog één. Omdat je wilt geloven dat het deze keer anders zal zijn, dat ze het deze keer zullen begrijpen en het niet opnieuw zullen doen.

Maar terwijl jij vergeeft… testen zij. Ze kijken hoever ze kunnen gaan, hoeveel jij kunt verdragen en hoe vaak je zult blijven zonder daadwerkelijk grenzen te stellen. En elke nieuwe kans wordt voor hen een stil bewijs dat er geen echte gevolgen zijn.
Het betekent niet dat je zwak bent. Het betekent dat je gehecht bent, dat je hoop hebt en dat je weigert op te geven wat je hebt opgebouwd. Maar door het onaanvaardbare steeds opnieuw te tolereren, leer je hen onbewust dat jouw respect onderhandelbaar is.
En hoe verder jij je grenzen verlegt… hoe verder zij eroverheen gaan.
Liefde zou nooit een voortdurende test moeten zijn. Je zou niet steeds opnieuw hoeven te bewijzen dat je het verdient om goed behandeld te worden.
Op een bepaald moment is nog één kans geven geen liefde meer… maar jezelf verloochenen.
Echte grenzen zitten niet in woorden, maar in daden. En soms is de enige consequentie die zij begrijpen… jouw afwezigheid.
Je verdient een liefde die jouw grenzen respecteert, zonder ze eerst te hoeven overschrijden om het te begrijpen.