De "lieve vrede" die jij bewaart

 De "lieve vrede" die jij bewaart, is in werkelijkheid een bittere oorlog binnenin jezelf.

Herinner je je die zondagmiddagen van vroeger nog, waarbij de sfeer in huis plotseling omsloeg? Je voelde de bui van je moeder al hangen aan de manier waarop ze met de borden rammelde, en meteen schoot je in je rol als “peacekeeper”. Je maakte een grapje om haar op te vrolijken, hielp overdreven hard mee met opruimen of hield wijselijk je mond over je eigen dag om haar niet nog meer tot last te zijn. Je dacht oprecht: "Als ik me maar genoeg aanpas en geen ruimte inneem, dan blijft het hier gezellig en ben ik veilig".

Wat er werkelijk gebeurde, is dat jij de onbetaalde emotionele pispaal van je moeder werd. Een narcistische moeder ziet haar kind namelijk niet als een eigen persoon met eigen dromen, behoeften en verlangens maar als een middel om haar eigen wereld stabiel te houden. Jij moest je eigen behoeften en emoties volledig onderdrukken om haar ego te sussen. Deze voortdurende zelfverloochening heeft een enorm slagveld in je binnenste gecreëerd, waar je nu de prijs voor betaalt in de vorm van chronische stress en uitputting.

De weg naar jouw bevrijding begint bij het besef dat jij nooit verantwoordelijk bent geweest voor haar emoties of de rust in haar hoofd. Je kunt deze interne oorlog alleen stoppen door weer onvoorwaardelijk voor jezelf te kiezen.