Regenboog Boodschap

 Een zwijger kan een spreker niet overtreffen. Als je zwijgt, zet je Jezelf vast in rouw en oud verdriet. Het is de destructieve stem, die je weerhoudt om Jezelf te openen. Het is de worsteling met oude conditioneringen, die steeds weer naar de oppervlakte komt. Ze vraagt heling. Het ‘maak je klein’ versus ‘houd je groot’ mechanisme is momenteel zo voelbaar. Je leerde je gevoelens al jong te verbloemen. Al is het je uit onvermogen geleerd. Het is een keuze er wel of niet naar te leven. De momenten van diepe eenzaamheid zijn soms nog zo voelbaar. Het geeft gevoelens van alleen aan het front te staan, zonder te kunnen schuilen.

Je weerbaarheid groeit steeds meer. Accepteer de onrealistische gedachten over Jezelf niet meer. Je vraagt niet te veel. Je bent niet te veel. Je zoekt gelijkgestemden als klankbord om je zorgen mee te delen. Een vangnet om zo nu en dan te kunnen schuilen. Het zijn kernwaarden waar elk mens naar verlangt. Het hoort erbij, dat je je tranen wilt laten stromen. Ze wassen je Ziel. Daarbij mag je uiting geven aan dat, wat je zo pijn heeft gedaan. Over het algemeen lukt het je steeds beter om een zuiver beeld van Jezelf te zien. In een ontmoeting word je kwetsbare Innerlijke Kind aangeraakt. Je wordt gezien in je moed. Het ontroert je, dat de ander je ziet. Het getuigt van je Kracht.

Je hoeft het niet alleen te doen. Als Kind heb je Jezelf misschien afgeleerd om hulp te vragen als je het moeilijk had. Je wilde niemand tot last zijn. Je volwassen stem is bij machte om je gevoelens handen en voeten te geven. Delen is als op adem komen. De rugzak die soms zo zwaar weegt, hoef je niet meer te dragen. De kern is, dat je leert te vertrouwen op Jezelf. Creëer een zachte bodem voor Jezelf om veilig in te landen als de storm woedt. Je hoofd hoeft je niet meer te leiden. In de overleefstand verlaat je je Innerlijke Kind. Lief Kind, je hoeft niets te zoeken of vinden. Onder je eigen Innerlijke dak vind je je Thuis.