Stiekem kijkend door het sleutelgat

 Stiekem kijkend door het sleutelgat,

Sprookjeswerelden die jij als kind nooit vergat.

Eindeloos waren de fantasieën,
Het zong de mooiste symfonieën.

Dromen van alles wat kon en mogelijk was,
Van elfjes, feeën en een prinsessenjas.

Waarom vergeten wij te dromen?
En vergeten wij ons kleine kind,
Een wereld van de volwassenen waar je nauwelijks nog leuke fantasieën vindt.

Als jij eens even terug mocht, wat zouden jouw dromen dan nu zijn?
Hoe zou de fantasie jou verrijken in jou jij.

Hoe zou jij sprankelen van energie?
Zou jij het dan weer horen, die fantasiesymfonie?

Lief mens, droom, zing en dans,
Grijp je droomkans,
Het biedt je mogelijkheden en geeft jou je speelsheid terug,
Want dat slaat een krachtige, positieve brug.

Naar nieuwe mogelijkheden
Waarin een oude jij behoort tot het verleden.

Vergeet nooit jouw innerlijke kind,
Het zijn de dromen waarin jij jezelf weer terug vindt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster