Je Moeder

 Je Moeder...

Je moeder kon het niet geven. Niet gezien worden door je moeder snijdt dieper dan woorden kunnen beschrijven.

Het is een wond die je stilletjes met je meedraagt, elke dag opnieuw. Want als zij je al niet zag… wie dan wel? Ze bedoelde het goed, natuurlijk, maar goedbedoelde liefde zonder emotionele beschikbaarheid, voelt voor een kind als afwijzing.

ZE LUISTERDE NIET

Misschien luisterde ze nooit echt. Misschien vulde ze alles voor je in, of misschien ging het altijd over wat zij dacht dat goed voor je was.

En jij? Jij leerde je aanpassen, pleasen en op de achtergrond verdwijnen.

MAAR NU BEN JE GEEN KIND MEER. NU MAG JIJ HET STUUR VASTPAKKEN.

Kijk eens naar haar; niet als moeder, maar als vrouw. Een vrouw met haar eigen pijn, haar eigen angsten en haar onverwerkte kindstukken.

Wat als je haar niet langer ziet als degene die je iets moet geven, maar als iemand die zelf ook nooit gekregen heeft wat ze nodig had?

ZE KON NIET ANDERS

Haar kritiek? Haar afstand? Haar afwijzing? Misschien was het nooit persoonlijk, misschien kon ze gewoon niet anders. En natuurlijk mag je daar om rouwen en de boosheid doorvoelen.

Want wat je niet kreeg, doet pijn. Maar je bent niet langer afhankelijk van haar liefde. Je mag jezelf geven wat zij nooit kon.

* Leer ademen als ze je triggert.

* Stel grenzen, uit liefde; voor haar en voor jezelf.

* Laat haar los uit de rol die ze nooit kon vervullen.

WORD JE EIGEN MOEDER

En zie: de bevrijding zit niet in haar veranderen, maar in jouw keuze om je eigen liefste moeder te worden.