Het verhaal van het schort

 Het verhaal van het schort

Ik denk niet dat onze kinderen nog weten wat een schort is. Oma droeg een schort om haar jurk te beschermen, want ze had maar één mooie jurk. Schorten waren bovendien makkelijker te wassen en vergden minder stof. Ze dienden als handdoek om hete pannen uit de oven te halen, om tranen van kinderen te drogen en soms om vieze oortjes schoon te maken.

Uit het kippenhok werden eieren, zielige kuikens en soms half uitgekomen eieren in het schort naar binnen gebracht om door te warmen bij de oven. Als er bezoek kwam, bood datzelfde schort verlegen kinderen een schuilplaats. Bij koud weer sloeg oma haar armen om je heen en hield je warm tegen haar schort. Die grote schorten veegden zweet van menig voorhoofd terwijl men gebogen stond boven de houtkachel.

Het schort bracht groenten uit de tuin naar binnen; na het doppen van de bonen werd het schort gebruikt om de schillen en resten op te vangen. In de herfst droeg het appels die van de bomen waren gevallen. Als onverwacht bezoek door de straat kwam, kon dat oude schort in enkele seconden het stof van meubels vegen. Wanneer het eten klaar was, stapte oma op de veranda en zwaaide met haar schort; de mannen wisten dan dat het tijd was om van het land te komen voor het avondeten.

Het zal nog lang duren voordat iemand iets uitvindt dat dat oude schort, dat zoveel taken vervulde, kan vervangen. Oma legde haar warmgebakken appeltaarten op de vensterbank om af te koelen; haar kleindochters deden hetzelfde met hun taarten om ze te laten ontdooien. Tegenwoordig zouden sommigen zich druk maken over bacteriën op dat schort, maar ik heb nooit iets uit een schort gehaald behalve liefde.