Er is een plek

Er is een plek in het leven waar de tijd even stopt, een plek die je niet met je ogen kunt zien maar met je hart. Daar liggen de kleine wonderen: een zonnestraal die door de bladeren valt, een glimlach van een vreemde, een onverwacht moment van rust. Het zijn de subtiele aanwijzingen dat je nooit echt alleen bent.

Het pad dat je loopt is geen rechte lijn, maar een kronkelende route vol bochten en onverwachte wendingen. Soms struikel je, soms spring je, en soms sta je gewoon stil en kijk je om je heen. En in die momenten van stilstand voel je het: een zachte aanwezigheid die je draagt, die je fluistert dat alles goed is, ook als je dat zelf even niet gelooft.

Het leven nodigt je uit om lichtvoetig te zijn, zelfs als het zwaar voelt. Om te lachen, ook om jezelf. Om dankbaar te zijn voor de kleine dingen, en te vertrouwen dat wat je niet ziet, altijd bij je is. Er is een warmte die je naam kent, een stille melodie die je uitnodigt om mee te zingen.

Dus adem diep, kijk omhoog, en laat je meevoeren op de zachte stroom van het bestaan. Want zelfs in de schijnbare chaos is er een orde, een ritme, een glimlach die alles verbindt.