Bloemen Boodschap

 Stel je voor dat je een boek leest zonder mogelijkheid om de pagina’s terug te slaan…

Dan zou je elk woord met aandacht lezen.
Elke zin zou de moeite waard zijn.
Niet uit angst iets te missen,
maar uit liefde voor het moment dat je erin leeft.

Je zou geen haast maken om vooruit te bladeren,
en je zou het verleden niet blijven herlezen.
Je zou er gewoon zijn,
bij de bladzijde van vandaag.

En precies zo is het leven.
Een verhaal dat zich ontvouwt,
zin na zin, moment na moment —
zonder terugspoelknop,
zonder angst.

Want wat achter je ligt heeft je gevormd,
maar wat voor je ligt…
daar mag je elke dag iets nieuws aan toevoegen.
Zonder spijt, zonder druk, zonder angst.

Elke dag is een verse pagina.
Je hoeft niets te herstellen.
Je hoeft alleen maar te verschijnen,
met open ogen, open hart,
en de wil om te voelen.

Want de schrijver van dit leven
schrijft met licht.
Met vertrouwen.
Met hoop.
En altijd met liefde als laatste woord.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster