Je hoeft niet altijd de zon te zijn

 Je hoeft niet altijd de zon te zijn

Luister, het is een misverstand van jewelste dat je altijd maar moet stralen. Altijd lachen, altijd positief zijn, altijd "alles goed?" terugroepen met een "ja hoor, top!" — terwijl je vanbinnen eigenlijk denkt: rot op met je zonneschijn.

We zijn geen reclameborden. We zijn mensen.
En mensen… die voelen. Alles.

Soms ben je blij. En soms ben je gewoon boos.
Of verdrietig. Of bang.
Of gefrustreerd omdat het leven geen handleiding heeft – en de batterijen nooit inbegrepen zijn.

Weet je wat? Dat is niet zwak.
Dat is niet negatief.
Dat is echt.

Het maakt je niet tot een zuurpruim, een klaagzang of een dramaqueen.
Het maakt je menselijk.
En dat, beste kijker, lezer, luisteraar of dolende ziel — is precies hoe het hoort.

Laat die traan maar stromen. Gooi die kussen maar tegen de muur. Stamp desnoods op de grond als het moet.
Want zodra jij je gevoelens toelaat… geef je jezelf toestemming om te helen.

En morgen? Morgen kijken we wel weer verder.