Mijmeren
Mijmeren,
zacht heb ik gedachten gedeeld
met jou mijn oude kale eikenboom
je keek niet eens zo heel verveelt
met je zwiepende lege zwarte takken
jij daar buiten in de ijzige winterkou
ik bij de warme kachel achter het raam
je leek mij te vragen wat wil je nou
mijn hersencellen krompen kats ineen
zo hun lockdown schierlijk vervolgende
ach mijn lieve oude trouwe wijze boom
misschien uitzwerven in de blijde lente
de zomer verwelkomen waar ik van droom
waar de zon veel energie geeft met rente
letters rijgen waar kleuren ontelbaar zijn
hij leek te zuchten zwaaide met zijn takken
gooide de vele regendruppels van zich af
tja, daar had hij mij goed bij de hakken
hier binnen bij de kachel is geen straf
maar jij staat vol het seizoen te trotseren
Reacties
Een reactie posten