De dag dat een kiwi tegen me sprak

 "De dag dat een kiwi tegen me sprak"

Vanmorgen sprak een kiwi tot me.
Niet de vogel. Niet iemand uit Nieuw-Zeeland.
De vrucht.

Hij lag daar op het aanrecht, zacht pluizig,
en zei: “Weet je, het leven is als ik. Ruw vanbuiten. Zacht vanbinnen. Maar je moet me wel durven opensnijden.”

En ik dacht: dank je wel, kiwi.

Toen vroeg ik hem: “Ben jij mijn gids?”
Hij antwoordde niet meer, want iemand had hem inmiddels opgegeten.

Moraal?
Niet alles wat absurd is, is onwaar.
Niet alles wat zweverig klinkt, is zonder grond.
En soms komt de diepste waarheid in de vorm van iets kleins,
ronde vrucht met een zachte ziel.

Dus als het leven vandaag even niet logisch voelt…
Misschien is het tijd om gewoon te glimlachen,
jezelf een beetje minder serieus te nemen,
en te luisteren naar wat het onwaarschijnlijke je influistert.

Wie weet. Misschien ben jij zelf ook een kiwi in vermomming.