Opgeven is geen optie
''Opgeven is geen optie'' is het motto vaak maar komt er een moment dat we hier toch over gaan nadenken.....!?
Iedereen die onze situatie meemaakt, zit in een bubbel van verdriet en gemis wat ons er van weerhoudt ons leven te leven zoals we ooit deden en bovenal voorkomt dit dat we er vrede mee kunnen krijgen, een soort van acceptatie. Zolang ons hart en ons verstand vol zijn van leed en rouw kunnen we niet meer functioneren, onze wereld staat stil, terwijl de rest van de wereld lijkt door te hollen.Op gegeven moment komt er een tijd dat we ons zelf moeten beschermen, niet alleen voor ons zelf maar ook voor de dierbaren die nog wel in ons leven zijn, ook voor hen is het moeilijk, om om ons elke dag te zien lijden.
Dit levende rouwproces, noem het mijn ''living hell'' richt grote schade aan zowel lichamelijk als wel geestelijk daar is geen twijfel over mogelijk.
Hoe we er ook mee omgaan, we hebben elkaar nodig om dit te boven te komen, om zo ver te komen dat we kunnen zeggen: Heb geleerd er MEE te leven.....
Reacties
Een reactie posten