Het is alweer 3 jaar geleden dat ik mijn dochter heb gezien. De laatste keer dat ik haar zag was een 1 dag naar de verjaardag van mijn kleindochter. Ik heb het inmiddels een beetje geaccepteerd.
LS,
ik zoek je niet meer.
Ik zie geen vage glimpen meer, geen
schaduwen van jou
. Ben ik je stem vergeten?
Ik weet dat je er op een dag niet meer zult zijn.
Ik heb niets te bieden
wat jij wilt.
Het maakt niet uit wie ik zou
moeten zijn,
of wie jij zou moeten zijn.
Ik mis je niet meer.
Ik weet niet wat ik nu voel.
Ik weet niet of het pijn doet.
Maar ik zal je niet meer zoeken,
in de hoekjes.
Reacties
Een reactie posten