Wanneer neem jij een stap terug

Wanneer neem jij een stap terug om de observator te zijn van je eigen gedachten en gevoelens? Ben je je bewust aanwezig bij de sensaties in je lijf?

Stel je voor: je hebt een lange dag achter de rug en komt thuis. Je bent moe, je wilt alleen maar je schoenen uitschoppen, in de bank zakken en gedachteloos zappen. Even niets. Maar dan begint je partner te vertellen over het eten, over de moeite die ervoor is gedaan, over de wens om samen te zijn. De kans is groot dat je kribbig reageert en je emoties het overnemen. Misschien zeg je iets als: ‘Zie je dan niet dat ik bekaf ben? Laat me gewoon even met rust.’

Hoe zou diezelfde situatie eruitzien als je eerst een moment neemt om je bewust te worden van je moeheid, het drukkende gevoel tegen je slapen, of de gedachte ‘er moet nu even niemand tegen me aan praten.’ Wat als je een stap terugzet en alles wat je denkt, voelt en waarneemt, aanschouwt als een getuige?

Grote kans dat je dan bewust kiest hoe je reageert. Misschien zeg je op een rustige toon dat je graag wilt luisteren, maar eerst even tijd nodig hebt. Of misschien kies je andere woorden. Wat telt, is dat je reflectief blijft in plaats van reactief. Dat er ruimte blijft voor vriendelijke, niet-oordelende energie.

Die ruimte tussen jou en de ander – en zelfs tussen jou en je gewaar zijnde zelf – blijft dan zacht, open en zonder veroordeling. Het loont om regelmatig, en liefst steeds vaker, je eigen getuige te zijn. Door bewust te worden van wat zich in jou afspeelt, creëer je kalmte. En vanuit kalmte kun je positieve energie oproepen.

Wist je dat ‘creatie’ en ‘reactie’ uit dezelfde letters bestaan? (Uit: A Course in Miracles). Dus: creëren of reageren? De keuze is aan jou.