Ik isoleer mezelf
Ik isoleer mezelf, niet omdat ik niet van mensen houd, maar omdat ik uitgeput raak door contact met de wereld, het lawaai, de menigte, de te lange gesprekken, en ook omdat ik liever alleen ben dan omringd door mensen die niet op dezelfde golflengte zitten als ik. Nee, ik zeg niet dat zij minder interessant zijn, ik heb die pretentie absoluut niet. Ik zeg gewoon dat we verschillend zijn. Onze gevoeligheden en gevoelens bereiken niet dezelfde hoogten. Ik zeg ook dat naarmate ik ouder word, ik beter weet wie ik ben, waar ik naartoe ga en wat ik wil en wat niet meer bij me past. Ik heb geen gezelschap nodig. Ik voel me nooit eenzaam, ik voel me heerlijk in de stilte. En als ik mensen ontvang, is dat omdat ik er zin in heb en er plezier aan beleef! Vaak put ik mijn rust, mijn innerlijke vrede, mijn bronnen, mijn loslaten, mijn sereniteit uit mijn bubbel "thuis" alleen, of buiten "in de natuur" ook alleen en altijd. Ik ben niet asociaal, ik ben een selectieve empath. Een empath die zijn gevoelens respecteert en luistert naar zijn lichaam, zijn geest, zijn ziel. Ik houd diep van mensen, luister naar hen, adviseer en help hen... Maar daarna vraagt mijn "Ik" om een pauze. Dus als enkele mensen zich hierin herkennen, zullen ze weten dat als we tijd met iemand doorbrengen, het niet is om een leegte op te vullen, maar omdat we dat echt willen... Echt!
Reacties
Een reactie posten