Een alleenstaande moeder zijn

 Een alleenstaande moeder zijn betekent niet alleen kinderen opvoeden en een huishouden runnen.

Het is wakker worden terwijl je moe bent en toch opstaan,
het is jongleren met roosters, huiswerk, schooltassen en vuile vaat,
terwijl je je eigen stiltes en leegtes draagt.
Een alleenstaande moeder zijn betekent alleen beslissingen moeten nemen,
onverwachte situaties oplossen zonder vangnet,
en de oordelen verdragen van degenen die alleen van buitenaf kijken.
Het is je kinderen troosten zonder iemand die jou troost.
Het is geen iemand hebben om de mooie momenten mee te delen...
en soms niemand om de moeilijke momenten mee te huilen.
Het is omgaan met gebroken harten, herstellen van relaties die je hebben uitgeput,
de "je zou moeten" verdragen die anderen naar je roepen,
en toch met een glimlach verschijnen op ouderavonden,
op het werk, in de supermarkt... in het leven.
Het is leven met de angst dat je niet genoeg doet,
en tegelijkertijd beseffen dat je veel meer doet dan anderen zien.
En ja, het is een voortdurende strijd...
maar je bent er, elke dag.
Staand.
Alles gevend.
Misschien heb je niet altijd iemand die het je zegt,
maar ik zeg het je nu:
Ik zie je.
En ja... je bent ongelooflijk, mama.