Eens wordt het huis van buiten oud

 Eens wordt het huis van buiten oud,

de ramen en de deuren,
maar binnen is 't of in hun vaas
de rozen jonger geuren.
Zo gaat het met de lijven ook.
De kleur valt van je konen,
terwijl het schedeldak vergrijst
hoe langer we erin wonen.

Maar al knijpt de kou me in m'n huid,
al denk ik: ik vernachel.
Van binnen voel ik mij niet oud
want binnen brandt een kachel.

Toon Hermans

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster