LIEFDESVERDRIET

 LIEFDESVERDRIET

Niemand heeft graag liefdesverdriet. Ik spreek op de praktijk dan ook regelmatig mensen die, ter bescherming, een muur om zich heen opgebouwd hebben. Maar ze zien niet dat deze muur hun eigen gevangenis geworden is.

Dan heb je mensen die alles over de liefde willen weten. Om ze beter te begrijpen. Je kunt zelfs veel kennis over de liefde verzamelen zonder ooit zelf verliefd te worden. Bibliotheken zijn gevuld met boeken over de liefde. Ontelbare liedjes zijn er al over geschreven. Je kunt alles verzamelen wat er over liefde is gezegd of geschreven, maar over liefde schrijven is niet de liefde zelf, net zoals over God schrijven niet God is. Over liefde schrijven betekent dat je rondjes blijft draaien, en zo nooit het centrum binnen dringt.

Liefhebben is totaal anders.

Je wordt uit je veilige omheining gegooid en onder de open lucht gezet. Elk moment kunnen er nieuwe problemen zijn om op te lossen, nieuwe angsten om te overwinnen. Het moet zo zijn, omdat problemen en angsten overwinnen de stappen van innerlijke groei zijn. Als je die stappen zet, groei je. Als je bang wordt en vlucht, blijf je kinderachtig.

Liefde is een kans om te groeien, maar groei is altijd pijnlijk omdat er iets vernietigd moet worden voordat er iets nieuws kan worden gecreëerd. Het verleden moet worden vernietigd voordat een nieuwe toekomst kan worden geboren. En dit is een continu proces, eindeloos. Je kunt even rusten, maar de reis is eindeloos.

Maar als je kunt zien dat uit pijn een nieuw leven voortkomt, als je het niet alleen accepteert maar verwelkomt, dan wordt het mooi, omdat je door pijn groeit. Er is geen andere manier om te groeien.

Liefde zal je pijn doen. Liefde zal je laten lijden, omdat je door liefde groeit. Er is nooit groei geweest zonder pijn.