Iedereen vindt je lief

 Iedereen vindt je lief. Behulpzaam. Altijd beschikbaar. Nooit lastig.

Maar van binnen ben je uitgeput. Niemand die het ziet.

Dat is de prijs van peoplepleasing.

En die prijs is hoger dan de meeste mensen beseffen.

Want peoplepleasing is geen eigenschap — het is een overlevingsstrategie.

Ze begon op het moment dat je leerde: als ik me aanpas, blijft de vrede bewaard.

Als ik ja zeg, word ik niet afgewezen. Als ik lief ben, is de liefde veilig.

En dus leerde je jezelf weg te cijferen.

Wat jij voelde kwam op de tweede plaats. Wat jij nodig had was minder belangrijk. En wat jij wilde — dat vroeg je al lang niet meer.

Nu zie je het terug in alles.

Je verontschuldigt je voor dingen die niet jouw schuld zijn.

Je past je agenda aan zodat iedereen tevreden is — behalve jijzelf.

Je voelt je schuldig als je voor jezelf kiest.

Je zegt ja terwijl je hele lichaam nee zegt.

Maar hier is wat niemand je vertelde: je mag lief zijn én grenzen hebben. Je mag voor anderen zorgen én voor jezelf. Je mag ja zeggen als je het meent — en nee zonder uitleg.

Dat is geen egoïsme.

Dat is het begin van een eerlijker leven.

Eerlijk naar jezelf. En eerlijk naar de mensen om je heen.

Want een ja die uit angst komt is geen echte ja. En een relatie gebouwd op aanpassing is geen echte verbinding.