Je cijfert jezelf weg

 Je cijfert jezelf weg. Je zegt ‘maakt niet uit’, terwijl het wél uitmaakt. Je past je aan, tot je niet meer weet wie je bent zonder het pleasen.

Maar wat als ik je zeg dat liefde die gebaseerd is op zelfverlies geen echte liefde is?
Liefde hoeft geen strijd te zijn. Geen overgave van jouw eigen waarheid. Geen constante aanpassing om erbij te horen.
Liefde begint daar waar jij jezelf niet langer hoeft te verloochenen.
Jij verdient het om gezien te worden in jouw essentie. Maar dat begint bij jezelf zien. Bij durven kiezen voor wat jij nodig hebt. Bij in de spiegel kijken en zeggen: “Ik ben genoeg. Precies zoals ik ben.”
Ben jij klaar om los te laten wat je niet langer dient?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster