Toen
Toen,
de gouden maan achterdonkere wolken schoof
stilte alleen werd doorbroken
door jouw ademen
dwaalden mijn gedachten
naar achterliggende jaren
jij besefte dwars door je
dromen mijn aanwezigheid
even gingen je ogen open
na een knikje was het goed
liet jij je aanwezigheid weer
zachtjes kabbelend varen
alle twee bewust van een
liefde die onsterfelijk was
soms kreunde je in de slaap
dan streelde ik heel even
het warme voorhoofd met
koele en kalme hand
zo dan rustiger verscheen
een tere glimlach onbewust
keerde de maan terug, hield
zich schijnend hoog stand
rust keerde terug in het hoofd
kracht in het bange hart
buigende het hoofd vroeg ik
in nederige stilte om kracht
zo schoof de nacht voorbij
vogels begonnen hun concert
de maan zakte zon klom op,
onze boom fluisterde jouw naam
Reacties
Een reactie posten