Toen

 Toen,

de gouden maan achter
donkere wolken schoof
stilte alleen werd doorbroken
door jouw ademen
dwaalden mijn gedachten
naar achterliggende jaren

jij besefte dwars door je
dromen mijn aanwezigheid
even gingen je ogen open
na een knikje was het goed
liet jij je aanwezigheid weer
zachtjes kabbelend varen

alle twee bewust van een
liefde die onsterfelijk was
soms kreunde je in de slaap
dan streelde ik heel even
het warme voorhoofd met
koele en kalme hand

zo dan rustiger verscheen
een tere glimlach onbewust
keerde de maan terug, hield
zich schijnend hoog stand
rust keerde terug in het hoofd
kracht in het bange hart

buigende het hoofd vroeg ik
in nederige stilte om kracht
zo schoof de nacht voorbij
vogels begonnen hun concert
de maan zakte zon klom op,
onze boom fluisterde jouw naam

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster