Bloemen Boodschap

 Er is een moment waarop de ziel besluit even stil te staan — niet omdat ze moe is, maar omdat ze zich herinnert.

Herinnert dat ze hier niet is om te rennen achter wat vluchtig is, maar om terug te keren naar wat eeuwig klopt.

Het leven fluistert voortdurend, zacht maar duidelijk: keer terug.
Niet naar gisteren, niet naar iemand, maar naar het centrum van jezelf, waar stilte zingt en licht nooit dooft.
Daar woont de waarheid die je nooit echt verloren bent, enkel even vergeten.

Je hebt misschien gedacht dat je verder moest, hoger, sneller.
Maar vandaag nodigt de hemel je uit om terug te keren — niet achteruit, maar dieper inwaarts.
Naar dat heilige punt waar alles begint: waar elke adem een gebed is, waar elke traan glinstert als genade,
waar elke glimlach een zegen wordt voor wie je ontmoet.

Keer terug naar de eenvoud van het hart, naar de lach van het kind in jou dat nog altijd gelooft.
Keer terug naar de liefde die niet vraagt, niet meet, niet twijfelt.
Keer terug naar de bron die nooit uitgeput raakt, al dacht je soms van wel.

Want elke stap die je zet naar binnen, is een stap naar huis.
En elke ademhaling die je bewust neemt, herinnert je eraan:
dat wat je zoekt, jou al gevonden heeft.

Vandaag hoef je nergens heen.
Je hoeft alleen maar terug te keren —
naar het licht dat altijd al in jou woonde.